cebimde dudakların
istanbul’un mezarlıkları
bir de senin dudakların
kaldı hep aklımda
mermerlerin soğuğu
ve bir ağacın kovuğu
bir akvaryum
üç beş kedi
ve sizin mahallenin
çöp tenekeleri
uzatsam ellerimi
güneş yakar mı
parmak uçlarımda biten
küçük hecelerimi
bir mendile sarıp
hediye ettim
sana her mevsimi
bir tek dudakların
kaldı ceplerimde
öpüp öpüp
sakladım